| تعداد نشریات | 31 |
| تعداد شمارهها | 447 |
| تعداد مقالات | 3,935 |
| تعداد مشاهده مقاله | 6,619,149 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 4,409,727 |
تبیین رابطه اضطراب و درگیری تحصیلی در دانشآموزان دارای اختلال یادگیری خاص: آزمون یک مدل میانجیگری تعدیلشده با خودکارآمدی تحصیلی و حمایت والدین | ||
| ناتوانی های یادگیری | ||
| دوره 15، شماره 1، آذر 1404 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22098/jld.2025.18661.2293 | ||
| نویسندگان | ||
| ساناز عینی* 1؛ زهرا رستم اوغلی2؛ مهدی صالحی3؛ المیرا مهدی خانی4؛ شهلا حسینی پور دیزگاه5 | ||
| 1استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران | ||
| 2دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران | ||
| 3گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران | ||
| 4کارشناس ارشد روانشناسی، شهرداری تهران، تهران، ایران. | ||
| 5کارشناس ارشد روانشناسی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران. | ||
| چکیده | ||
| اهداف: دانشآموزان دارای اختلال یادگیری خاص سطوح بالایی از اضطراب تحصیلی را تجربه میکنند که به کاهش درگیری تحصیلی آنها منجر میشود. پژوهش حاضر با هدف آزمون یک مدل میانجیگری تعدیلشده با خودکارآمدی تحصیلی و حمایت والدین در رابطه بین اضطراب و درگیری تحصیلی پرداخت. مواد و روشها: این پژوهش یک مطالعه توصیفی-همبستگی با طرح مقطعی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان مقطع ابتدایی شهر اردبیل با تشخیص SLD در نیمه دوم سال تحصیلی ۱۴۰۴ بود. با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس هدفمند، ۱۵۰ دانشآموز (پایههای چهارم تا ششم) انتخاب شدند. دادهها با استفاده از مقیاس درگیری تحصیلی (AES)، پرسشنامه اضطراب تحصیلی (AAS)، مقیاس خودکارآمدی تحصیلی (ASES) و مقیاس حمایت اجتماعی ادراکشده خانواده (PSS-Fa) جمعآوری گردید. یافتهها: نتایج نشان داد که اضطراب تحصیلی به طور مستقیم و معنادار با درگیری تحصیلی رابطه منفی دارد (01/0>p). همچنین، مسیر غیرمستقیم از طریق خودکارآمدی تحصیلی معنادار بود (05/0>p). مهمتر از آن، شاخص تعدیلگری میانجیگرانه معنادار بود و نشان داد که این مسیر غیرمستقیم توسط حمایت والدین تعدیل میشود. به طور مشخص، اثر منفی و غیرمستقیم اضطراب تحصیلی بر درگیری تحصیلی (از طریق خودکارآمدی) در سطح حمایت والدین پایین، قوی و معنادار بود، اما در سطح حمایت والدین بالا، این اثر تضعیف شده و غیرمعنادار گردید. نتیجهگیری: حمایت والدین به عنوان یک عامل محافظتی قدرتمند عمل میکند که میتواند با ایجاد یک سپر حمایتی، اثرات مخرب اضطراب بر خودباوری و در نتیجه، بر مشارکت تحصیلی دانشآموز را خنثی سازد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اختلال یادگیری خاص؛ اضطراب تحصیلی؛ درگیری تحصیلی؛ مدل میانجیگری تعدیلشده | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 14 |
||