بررسی اثربخشی تئاتر درمانی بر بهبود شایستگی اجتماعی دانش آموزان با اختلال خاص یادگیری در ریاضی

ابوالقاسمی، عباس؛ رضایی جمالویی، حسن؛ نریمانی و زاهدبابلان، عادل (1390). مقایسه شایستگی اجتماعی و مؤلفه‌های آن در دانش­آموزان دارای پیشرفت تحصیلی پایین، متوسط و بالا. مجله ی ناتوانی‌های یادگیری، 1(1)، 6-23.

امیرخانی، سوده؛ سلیمی بجستانی، حسین و نوئین، آرمیتا (1393). بررسی و اثربخشی تئاتر درمانی بر سطح استدلال اخلاقی. مجله طب نظامی، 16(2)،77-82.

انجمن روان‌پزشکی آمریکا (2013). راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی ویرایش پنجم (ترجمه فرزین رضاعی و همکاران،1393). تهران: انتشارات ارجمند.

بلانر، آدم (1996). درون پردازی، روان‌درمانی با شیوه‌های نمایشی و تئاتر درمانی. ترجمه حسن حق‌شناس و حمید اشکانی (1383). تهران: انتشارات رشد

پرندین، شیما (1385). هنجاریابی پرسش­نامه خود توانمندسازی اجتماعی فلنر. فصلنامه تعلیم و تربیت، 2 (4)، 76-90.

جلیل آبکنار، سیده سمیه؛ عاشوری، محمد و پور محمدرضا تجریشی، معصومه (1391). بررسی اثربخشی آموزش مهارت‌های زندگی بر مهارت‌های شناختی، رفتاری، هیجانی و انگیزشی دانش‌آموزان با اختلال ریاضی. فصل­نامه پژوهش در علوم توان‌بخشی، 6 (8)، 1003-1014.

جلالیان، ستاره و کاکابرایی، کیوان (1394). بررسی اثربخشی تئاتر درمانی بر مهارت‌های اجتماعی افراد کم‌توان ذهنی. مجله پژوهش‌های نوین در قلمرو کودکان آهسته­گام،3(5)، 294-306.

شاه‌میوه اصفهانی، آرزو؛ بهرامی پور، منصوره؛ حیدری، طاهره و فرامرزی، سالار (1393). تأثیر آموزش بازی گروهی بر رفتار سازشی دختران و پسران کم‌توان ذهنی. مجله دانش و پژوهش در روان‌شناسی کاربردی،3(57)، 63-70.

شهیم، سیما (1373). هنجاریابی مقیاس تجدیدنظر شده هوش وکسلر برای کودکان در ایران. شیراز: انتشارات دانشگاه شیراز.

کرمی، جهانگیر؛ شفیعی، بهناز و حیدری شریف، پریسا (1394). اثربخشی بازی‌درمانی گروهی شناختی- رفتاری در اصلاح سازش نایافتگی اجتماعی دانش­آموزان دختر آهسته­گام. مجله تعلیم و تربیت استثنایی،15(3)، 21-32.

گال، مریل؛ بورگ، والتر  و گال، جویس (1947). روش‌های تحقیق کمی و کیفی در علوم تربیتی و روان‌شناسی. ترجمه احمدرضا نصر، حمیدرضا عریضی، محمود ابوالقاسمی، محمدجعفر پاک‌سرشت، علیرضا کیامنش، خسرو باقری و همکاران (1386). تهران: انتشارات سمت.

مؤمنی، سویل (1388). بررسی آموزش مهارت‌های زندگی بر کفایت اجتماعی و مهارت ارتباطی دانش­آموزان مبتلا به اختلال یادگیری ریاضی. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل.

هالاهان، پی؛ لوید، جان؛ کافمن، جیمز، ویس، مارگارت و مارتینز، الیزابت (2005) اختلال‌های یادگیری. ترجمه حمید علیزاده، قربان همتی علمدار لو، صدیقه رضایی دهنوی و ستاره شجاعی (1394). تهران: انتشارات ارسباران.

Abolghasemi,A; Rezaii Jamalloi,H; Narimani,A & Zahed bolbolan,A (2011). Comparison of social competence and its components among students with low, medium and high academic achievement. Journal of Learning Disabilities: 1 (1), 23-6. (Persian)

American Psychiatric Association (2013). Diagnostic and Statistical Manual of Psychiatric Disorders (Fifth Edition) (translated by Farzin Rezaee et al.,2014). Tehran: Arjmand Publications.(Parsian)

Amico, M., Lalonde, C. & Snow, S. (2015). Evaluating the efficacy of drama therapy in teaching social skills to children with Autism spectrum Disordes. Drama Therapy Review, 1(19), 21-39.

Amirkhani,S; Salimi,H; Noiin,A.(2014). The study and effectiveness of theater therapy on the level of moral reasoning. Journal of Military Medicine, 16 (2), 77-82. (Parsian)

Blanter,‌A‌(1996). Introspection, psychotherapy with theatrical techniques and theater therapy. Translation by Hassan Haghshenas and Hamid Ashkani (2004). Tehran: Growth Publishing.(Persian)

Ekpete O. A; horsfall, M; Tarawou, T. (2011). evaluation of activated carbon from fluted pumpkin stem waste for phenol and chlorophenol adsorption in a fixed- bed micro- column. Journal Applied science Environmental management, 15(1);141-6.

Erbay, F & Dogru, S.Y. (2010). the effectiveness of creative drama eduction on the teaching of social communication skills in mainstreamed students. Procedia Social and Behavioral Sciences, 2(5), 4475- 4479.

Felner, R. D., Lease, A. M., Philips, R. C. (1990). social competence and the language of adequacy as asubject matter for psychology: Aquadripartite travel framework. in TP Gullotta GR Adams, R Montemayor (Eds), the development of social competence, PP . 254-264.

Gall, M, Borg, W, Gal, J(1947). Quantitative and qualitative research methods in education and psychology. Translation by Ahmad Reza Nasr, Hamidreza Arizii, Mahmoud Abolghasemi, Mohammad Jafar Paksaresht, Alireza Kiamanesh, Khosro Bagheri et al. (2006). Tehran: samt Publication.(Parsian)

Geary, D. C. (2004). Mathematics and learning disabilities. Journal of Learning disabilities, 37(1), 4-15.

Halahan, P., Lloyd, J; Kaufman, J; Weiss, M & Martinez, E (2005) Learning Disorders. Translation by Hamid Alizadeh, Ghorban Hemmati Alamdar, Sedigheh Rezaei Dehnavi and Shojaee Setare (2015). Tehran: Arasbaran Publications.(Parsian)

Horvation, T. & Schreiber, E. (2011). The quintessential zerka, Writings of zerka toeman Moreno on psychodrama, sociometry and group psychotherapy.

Jalalian, S & Kakaberiya, S (2015). The Effectiveness of Theater Therapy on the Social Skills of Mentally Retarded People. New research in the field of slow-moving children. 2, 3 (5), 294-306.(Persian)

Jalil Abkenar, S; Ashoori, M & Pour Mohammad Reza Tajrishi, M (2012). The Effectiveness of Life Skills Training on Cognitive, Behavioral, Emotional and Motivational Skills of Students with Math disorder. Quarterly Journal of Rehabilitation Sciences, 8(6). 1003-1014. (Persian)

Jindal- Snape, & Vettranino, E. (2012). Drama techniques for the enhancement of social- emotional development in people with special needs. Review of research. International Journal of Special Education, 22(1), 107-17.

Jones, P. (2013). An analysis of the first articulation of drama therapy: Austins principles of drama- therapy: A handbook for dramatists (1917). the Arts in Psychotherapy, 40(3), 352-357.

Karami, J; Shafiei, B & Heydari Sharif, P (2015). The Effectiveness of Cognitive-Behavioral Group Behavioral Therapy in Improving Compilation of Social Understanding of intellectual Disability Girl Students. Journal of Exceptional Education, 15 (3), 21-32.(Persian)

Kwang, W. K. (2003). the Effects of Being the protagonist in psychodrama. the Journal psychotherapy. psychodrama & sociometry. Winter 2003.pp:. 127-115.

Momeni, S‌(2010). The study of life skills training on social adequacy and communication skills of students with math learning disorder. Master's Degree, Islamic Azad University, Ardabil Branch.(Parsian)

Monzaree Tavakoly, F., Namdari, K. & Esmailim M. (2014). Effeect of psychodrama- based group training for healthy lifestyle on psychogical balance, spiritual well- being and optimism. Journal Life Sci. Biomed, 4(4), 346-351.

Okoronkow, S & Okoronkow, C. (2011). Creative dramatics as an effective educational tool in contemporary education: A pedagogical discourse. Retrieved December 22, 2011 from: http// www.hrmars. com/admin/pice 112.

Osman, HE; Badwy, RK & Ahmad, HF. (2010). Usageof some agricultural by- products in the removal of some heavy metals from industrial wastewater. Journal of phyto, 2(3):51-62.

Parandin,‌Sh‌(2009). Standardization of self-empowerment questionnaire by Fellner. Quarterly Journal of Education, 2(4), 76-90. (Persian)

Pendzik, S & Raviv, A. (2012). therapeutic clowning and drama therapy: A family resemblance. . the Arts in Psychotterapy, 38(4),267-275.

Ruddy, R. & Dent- Brown, K. (2010). Drama therapy for schizophrenia or schizophrenia- kike illnesses . the Cochrane Collaboration, 12(3), 34-45.

Shahim, S (1995). Standardization of the Revised Vaxler Intelligence Scale for Children in Iran. Shiraz: Shiraz University Press.(Presian)

Shahmivo Esfahani,‌A; Bahrami Pour, M; Heidari,‌T & Faramarzi, S (2014). Effect of group play instruction on adaptive behavior of mentally retarded boys and girls. Journal of Applied Psychology, 3 (57), 63-70.(Persian)

Silver, CH; Ruff, RM; Iverson, GL; Barth, JT; Broshek, DK; Bush, SS, et al. (2008). Learning disabilities: the need for neuropsychological evaluation.Arch Clin neuropsychol . 23(2): 217-9.

Singh, K; Singh, U; Singh, B. P. (2011). Removal of heavy metals from highway run off using agricultural waste wheat bran. Asian Journal of Biochemical and Pharmaceutical Research;, 1(1); 9-18.