پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 31 |
| تعداد شمارهها | 475 |
| تعداد مقالات | 4,199 |
| تعداد مشاهده مقاله | 7,048,903 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 4,760,493 |
مدلی برای ارتقاء ظرفیت اجرای خط مشیهای نظام بانکی (مورد مطالعه: بانک توسعه و تعاون استان کرمان) | ||
| مدیریت دولتی تطبیقی | ||
| مقاله 11، دوره 3، شماره 4، اسفند 1404، صفحه 285-314 اصل مقاله (1.3 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22098/cpa.2026.18887.1157 | ||
| نویسندگان | ||
| محسن چهکندی1؛ امین نیک پور* 2؛ زهرا شکوه3؛ حمیدرضا ملائی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری مدیریت دولتی ، گروه مدیریت، واحدکرمان، دانشگاه آزاد اسلامی،کرمان، ایران | ||
| 2دانشیار ،گروه مدیریت ، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران | ||
| 3استادیار، گروه مدیریت ، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران | ||
| 4استادیار ،گروه مدیریت ، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: ظرفیت اجرایی یکی از مؤلفههای اساسی در موفقیت خطمشیهاست و نشاندهنده توان نظام اداری برای عملیاتیسازی مؤثر آنهاست. نظام بانکی ایران طی سالهای اخیر با چالشهای متعددی مواجه بوده که بخشی از آن ناشی از اجرای ناکارآمد خطمشیهاست. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر شناسایی عوامل مؤثر بر ارتقای ظرفیت اجرای خطمشیهای نظام بانکی و تبیین روابط علت و معلولی میان این عوامل است. روششناسی: این تحقیق به شناسایی عوامل مؤثر در ارتقاء ظرفیت اجرای خطمشیها و رابطه علت و معلولی بین آنها پرداخته است. جامعه تحقیق در این پژوهش کاربردی متشکل از 15 نفر از متخصصان و خبرگان خطمشیگذاری در بانک توسعه و تعاون استان کرمان است که از طریق نمونهگیری غیرتصادفی و هدفمند انتخاب شدهاند. ابزار گردآوری دادهها، مصاحبه و پرسشنامه و جهت تحلیل دادهها از تکنیک FMEA و دیمتل فازی استفاده شده است یافتهها: نتایج تحلیلها نشان داد که بهکارگیری تکنولوژیهای نوین در فرآیند اجرای خطمشیها بیشترین تأثیرگذاری را در ارتقای ظرفیت اجرایی دارد. در مقابل، تدوین اصولی و واقعبینانه خطمشیها کمترین میزان اثرگذاری را در میان عوامل شناساییشده به خود اختصاص داده است. نتیجهگیری: در نتیجه تقویت زیرساختها و ابزارهای فناورانه، عامل کلیدی در ارتقای ظرفیت اجرای خطمشیهای نظام بانکی است. این امر نهتنها توان اجرایی را بهبود میبخشد، بلکه با پر کردن خلأ نظری موجود، میتواند به افزایش مشروعیت نظام سیاسی و اعتماد عمومی به عملکرد دولت در حوزه سیاستگذاری بانکی منجر شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خطمشی؛ اجرای خط مشی؛ ظرفیت اجرای خطمشی؛ نظام بانکی | ||
| مراجع | ||
|
منابع
ابوالحسنی، محمد صادق؛ ضیاالدینی، محمد و نیک بخش، محمد علی(1403). شناسایی و اولویت بندی اقدامات کاهنده شکست اجرای خطمشیهای نظام سلامت بر اساس تکنیک واکاوی حالات نقص و اثرات آن و تاپسیس فازی، فصلنامه علمی تخصصی طب کار. ۱۶ (۱) ، صص30-11. 10.18502/tkj.v16i1.15121 :Doi
اصغرپور، محمد جواد(1393). تصمیم گیری های چند معیاره. انتشارات دانشگاه تهران، تهران، چاپ دوم.
باقیان زارچی، محمد مهدی؛ نرگسیان، عباس و عباسی، طیبه(1403). شناسایی دلایل شکست خطمشیهای جبران خدمات کارکنان بخش عمومی. مجلس و راهبرد، 32 (122)، صص 203-241. 10.22034/mr.2024.16015.5628 :Doi
توحیدفام، محمد، و توسرکانی، علی(1400). بررسی مولفه های مدل سیاست گذاری در حوزه رسانه ( گذر از نهادگرایی کلاسیک به نهادگرای جدید)، فصلنامه سیاست ، 51(1 )، صص 97-81. 10.22059/jpq.2021.236366.1007087 :Doi
تیرانداز، ابوالفضل، فرهادی محلی، علی، معطوفی، علیرضا، و طبری، مجتبی (1401). طراحی و اعتباریابی مدل ارتقای ظرفیت خط مشی گذاری آموزش های مهارتی کشور. مهارت آموزی، 10(39 )، صص 104-71. 10.52547/irtvto.10.39.3 : Doi
حبیبی، آرش و ایزدیار، آزیتا (1393). تصمیم گیری چند معیاره فازی. تهران: انتشارات سیمای دانش.
حسین پور، داود؛ شریف زاده، فتاح؛ نوری،روح الله؛ کریمیان، امید (1397)، تدوین الگوی نظارت بر خط مشی های عمومی مصوب مجلس شورای اسلامی با تاکید بر حوزه امور اقتصادی. مجلس و راهبرد، 25(94)، صص 392-369. SID https://sid.ir/paper/224810/fa
حیدری، رحمان(1402). طراحی مدلی برای ارتقاء ظرفیت اجرای خطمشیهای سازمان راهداری و حملونقل جادهای. فصلنامه جاده، 31(116)،200-179. 10.22034/road.2023.352028.2068: Doi
خلیللو، رضا؛ عبدالحمید، مهدی و رضاییان، علی(1402). تحلیل اهمیت - عملکرد خط مشیهای اصلاح نظام بانکی جمهوری اسلامی ایران با رویکرد بانکداری اسلامی. اقتصاد پولی مالی، 30(2)، صص 103-69. 10.22067/mfe.2023.82590.1309 :Doi
داناییفرد، حسن؛ حسینی، سیدیعقوب و فانی، علی اصغر(1392)، ظرفیت خط مشی گذاری عمومی، کلید توسعه یافتگی ملی : صفار.
رنگریز، حسن، خیراندیش، مهدی، و لطیفی جلیسه، سلیمه. (1397). بررسی موانع اجرای خط مشی های عمومی در سازمان های دولتی با استفاده از روش فراترکیب. سیاستگذاری عمومی، 4(1 )، صص 127-142. 10.22059/ppolicy.2018.66852 :Doi
شهسواری گوغری، احسان و ضیاء الدینی، محمد و هادوی نژاد، مصطفی و تابلی، حمید(1402).مدلی برای ارتقاء ظرفیت اجرای خط مشی های ایمنی، بهداشت و محیط زیست در صنایع و معادن(مورد مطالعه: معادن و صنایع استان کرمان)، فصلنامه خط مشی گذاری عمومی در مدیریت، 14(49)، صص73-53. 10.30495/ijpa.2022.65897.10838 :Doi
عباسی، عباس؛ معتضدیان، رسول و میرزایی، محمدقاسم (1395). بررسی موانع اجرای خط مشی های عمومی در سازمان های دولتی. پژوهش های مدیریت منابع انسانی، 6(2)، صص 69-49. 20.1001.1.22286977.1395.6.2.4.4 :Doi
ابوالحسنی، محمد صادق؛ ضیاالدینی، محمد و نیک بخش، محمد علی(1403). شناسایی و اولویت بندی اقدامات کاهنده شکست اجرای خطمشیهای نظام سلامت بر اساس تکنیک واکاوی حالات نقص و اثرات آن و تاپسیس فازی، فصلنامه علمی تخصصی طب کار. ۱۶ (۱) ، صص30-11. 10.18502/tkj.v16i1.15121 :Doi
اصغرپور، محمد جواد(1393). تصمیم گیری های چند معیاره. انتشارات دانشگاه تهران، تهران، چاپ دوم.
باقیان زارچی، محمد مهدی؛ نرگسیان، عباس و عباسی، طیبه(1403). شناسایی دلایل شکست خطمشیهای جبران خدمات کارکنان بخش عمومی. مجلس و راهبرد، 32 (122)، صص 203-241. 10.22034/mr.2024.16015.5628 :Doi
توحیدفام، محمد، و توسرکانی، علی(1400). بررسی مولفه های مدل سیاست گذاری در حوزه رسانه ( گذر از نهادگرایی کلاسیک به نهادگرای جدید)، فصلنامه سیاست ، 51(1 )، صص 97-81. 10.22059/jpq.2021.236366.1007087 :Doi
تیرانداز، ابوالفضل، فرهادی محلی، علی، معطوفی، علیرضا، و طبری، مجتبی (1401). طراحی و اعتباریابی مدل ارتقای ظرفیت خط مشی گذاری آموزش های مهارتی کشور. مهارت آموزی، 10(39 )، صص 104-71. 10.52547/irtvto.10.39.3 : Doi
حبیبی، آرش و ایزدیار، آزیتا (1393). تصمیم گیری چند معیاره فازی. تهران: انتشارات سیمای دانش.
حسین پور، داود؛ شریف زاده، فتاح؛ نوری،روح الله؛ کریمیان، امید (1397)، تدوین الگوی نظارت بر خط مشی های عمومی مصوب مجلس شورای اسلامی با تاکید بر حوزه امور اقتصادی. مجلس و راهبرد، 25(94)، صص 392-369. SID https://sid.ir/paper/224810/fa
حیدری، رحمان(1402). طراحی مدلی برای ارتقاء ظرفیت اجرای خطمشیهای سازمان راهداری و حملونقل جادهای. فصلنامه جاده، 31(116)،200-179. 10.22034/road.2023.352028.2068: Doi
خلیللو، رضا؛ عبدالحمید، مهدی و رضاییان، علی(1402). تحلیل اهمیت - عملکرد خط مشیهای اصلاح نظام بانکی جمهوری اسلامی ایران با رویکرد بانکداری اسلامی. اقتصاد پولی مالی، 30(2)، صص 103-69. 10.22067/mfe.2023.82590.1309 :Doi
داناییفرد، حسن؛ حسینی، سیدیعقوب و فانی، علی اصغر(1392)، ظرفیت خط مشی گذاری عمومی، کلید توسعه یافتگی ملی : صفار.
رنگریز، حسن، خیراندیش، مهدی، و لطیفی جلیسه، سلیمه. (1397). بررسی موانع اجرای خط مشی های عمومی در سازمان های دولتی با استفاده از روش فراترکیب. سیاستگذاری عمومی، 4(1 )، صص 127-142. 10.22059/ppolicy.2018.66852 :Doi
شهسواری گوغری، احسان و ضیاء الدینی، محمد و هادوی نژاد، مصطفی و تابلی، حمید(1402).مدلی برای ارتقاء ظرفیت اجرای خط مشی های ایمنی، بهداشت و محیط زیست در صنایع و معادن(مورد مطالعه: معادن و صنایع استان کرمان)، فصلنامه خط مشی گذاری عمومی در مدیریت، 14(49)، صص73-53. 10.30495/ijpa.2022.65897.10838 :Doi
عباسی، عباس؛ معتضدیان، رسول و میرزایی، محمدقاسم (1395). بررسی موانع اجرای خط مشی های عمومی در سازمان های دولتی. پژوهش های مدیریت منابع انسانی، 6(2)، صص 69-49. 20.1001.1.22286977.1395.6.2.4.4 :Doi
قانعی، رشید و دانایی فرد، حسن(1399). واکاوی دلایل موفقیت خطمشیهای دفاعی و هستهای در ایران. مطالعات دفاعی استراتژیک.18(82)، صص136-119. 20.1001.1.20084897.1399.18.82.6.8 :Doi
کلانتری، مهدی؛ نیکپور، امین و شرفی، شهین(1403). عوامل شکست ارتقاء ظرفیت اجرای خطمشیهای سیستم مدیریت کیفیت در بانک رفاه. مطالعات فقه اقتصادی،6(5)، صص 328-305. Doi: 10.22034/ejs.2024.448285.1743
گرجیپور،حسن؛ خاشعی،وحید؛ اسلامبولوچی،علیرضا و اصغری صارم، علی (1398). الگوی ارزشیابی فرایند خط مشی گذاری فرهنگی با رویکرد مطالعه کیفی اسناد فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، مدیریت دولتی، 11(1)، صص 72-47. 10.22059/jipa.2019.268859.2409
معمارزاده طهران، غلامرضا؛ میرسپاسی، ناصر و جلیلی، سودابه(1390). ارائه مدل برای ارزیابی اثربخشی اجرای خط مشیهای عمومی جمهوری اسلامی ایران در حوزه بهداشت و درمان. خطمشیگذاری عمومی در مدیریت،2(2)، صص31-19. https://civilica.com/doc/1794582
مقدسپور، علی، و همکاران. (۱۳۹۲). سیاستگذاری و اجرای خطمشی عمومی در ایران: چالشها و فرصتها.
Abbasi, A., Moatazedian, R., & Mirzaei, M. (2016). Examining barriers to implementing public policies in governmental organizations. Human Resource Management Research, 6(2), 49–69. https://doi.org/20.1001.1.22286977.1395.6.2.4.4. [InPersian]
Abolhasani, M. S., Ziaoddini, M., & Nikbakht, M. A. (2024). Identification and prioritization of measures reducing policy implementation failure in the health system based on Failure Mode and Effects Analysis (FMEA) and fuzzy TOPSIS. Occupational Medicine Quarterly, 16(1), 11–30. https://doi.org/10.18502/tkj.v16i1.15121. [InPersian]
Asgharpoor, M. J. (2014). Multi-criteria decision making. Tehran: University of Tehran Press. (2nd ed) .[InPersian]
Bagherifam, N., Naghdi, S., Ahmadian, V., Fazlzadeh, A., & Baghalzadeh Shishehgarkhaneh, M. (2025). Digital Regulatory Governance: The Role of RegTech and SupTech in Transforming Financial Oversight and Administrative Capacity. International Journal of Financial Studies, 13(4), 217. https://doi.org/10.3390/ijfs13040217
Baghian Zarchi, M. M., Nargessian, A., & Abbasi, T. (2024). Identifying the causes of failure in compensation policy implementation in the public sector. Majles & Rahbord, 32(122), 203–241. https://doi.org/10.22034/mr.2024.16015.5628. [InPersian]
Chaskin, R. J. (2001). Building community capacity: A definitional framework and case studies from a comprehensive community initiative. Urban affairs review, 36(3), 291-323. https://doi.org/10.1177/10780870122184876
Danaeefard, H., Hosseini, S. Y., & Fani, A. A. (2013). Public policy capacity: The key to national development. Tehran: Safar Publishing. [InPersian]
Du, X., Qadhi, S., Chaaban, Y., Al-Thani, H., & Floyd, A. (2024). The role identities of women middle management academic leaders in STEM higher education. European Journal of Engineering Education, 49(5), 1064-1080. https://doi.org/10.1080/03043797.2023.2263377
Dye, T. (2013). Understanding Public Policy (14th ed.). Englewood Cliffs, NJ: Prentice.
Ghanai, R., & Danaeefard, H. (2020). Analyzing the reasons for success of defensive and nuclear policies in Iran. Strategic Defense Studies, 18(82), 119–136. https://doi.org/20.1001.1.20084897.1399.18.82.6.8. [InPersian].
Gurjipour, H., Khāshaei, V., Esmlambolouchi, A., & Asghari Sarem, A. (2019). An evaluation model for the cultural policy-making process based on qualitative document analysis of cultural policies in Iran. Public Administration, 11(1), 47–72. https://doi.org/10.22059/jipa.2019.268859.2409. [InPersian]
Habibi, A., & Izadiar, A. (2014). Fuzzy multi-criteria decision making. Tehran: Simaye Danesh Publishing. [InPersian]
Heidari, R. (2023). Designing a Model to Improve the Capacity to Implement the Policies of the Road Transport and Highway Organization. Road, 31(116), 179–200. [InPersian]
Hosseinpour, D., Sharifzadeh, F., Nouri, R., & Karimian, O. (2018). Developing a supervision model for parliamentary public policies with an emphasis on economic affairs. Majles & Rahbord, 25(94), 369–392. [InPersian]
Howlett, M., & Ramesh, M. (2009). Studying Public Policy: Policy Cycles and Policy Subsystems) 3th ed). Oxford University Press.
Ingraham, P. W., & Donahue, A. K. (2000). Dissecting the black box revisited: Characterizing government management capacity. Governance and performance: New perspectives, 292.
Kalantari, M., Nikpour, A., & Sharafi, Sh. (2024). Factors contributing to the failure of enhancing capacity in implementing quality management system policies in Refah Bank. Economic Jurisprudence Studies, 6(5), 305–328. https://doi.org/10.22034/ejs.2024.448285.1743. [InPersian]
Khalillo, R., Abdolhamid, M., & Rezaeian, A. (2023). Importance–performance analysis of banking system reform policies in Iran based on Islamic banking approach. Monetary and Financial Economics, 30(2), 69–103. https://doi.org/10.22067/mfe.2023.82590.1309. [InPersian]
Kikuchi, M. (2021). Changing dynamics of the nuclear energy policy‐making process in Japan. Environmental Policy and Governance, 31(2), 116-124. https://doi.org/10.1002/eet.1922
Kwon, H., Cho, J. H., Moon, I., Choi, J., Park, D., & Lee, Y. (2010). Advanced Korean industrial safety and health policy with risk assessment. Safety and health at work, 1(1), 29 36.https://doi.org/10.5491/SHAW.2010.1.1.29
Memarzadeh Tehran, Gh., Mirsapasi, N., & Jalili, S. (2011). Proposing a model for evaluating policy implementation effectiveness in Iran’s health and treatment sector. Public Policy in Management, 2(2), 19–31. https://civilica.com/doc/1794582. [InPersian]
Mishkin, F. S. (2020). The Economics of Money, Banking and Financial Markets. Pearson.
Moghaddaspour, A., et al. (2013). Policy-making and public policy implementation in Iran: Challenges and opportunities. Tehran: Institute for Management and Planning Studies. [InPersian]
Nguyen, L. T. T., Nguyen, T. H. T., & Nguyen, D. D. (2024). An integrated FAHP and TOPSIS for supplier selection under uncertainty: a case study in electrical explosion protection and sensor company. International Journal of Applied Management Science, 16(3), 304-328. https://doi.org/10.1504/IJAMS.2024.140045
Pierre, J. (2022). Governance models and policy design. In Research Handbook of Policy Design (pp. 296-309). Edward Elgar Publishing.
Rangriz, H., Kheirandish, M., & Latifi Jaliseh, S. (2018). Examining barriers to policy implementation in governmental organizations using meta-synthesis. Public Policy, 4(1), 127–142. https://doi.org/10.22059/ppolicy.2018.66852. [InPersian]
Shahsavari Ghooghri, E., Ziaoddini, M., Hadavinejad, M., & Tablei, H. (2023). A model for improving the capacity of implementing HSE policies in industries and mines: The case of Kerman Province. Public Policy in Management, 14(49), 53–73. https://doi.org/10.30495/ijpa.2022.65897.10838. [InPersian]
Tirandaz, A., Farhadi Mahalli, A., Matoufi, A., & Tabari, M. (2022). Designing and validating a model for improving policy-making capacity in national vocational training. Skills Training, 10(39), 71–104. https://doi.org/10.52547/irtvto.10.39.3. [InPersian]
Tohidfam, M., & Toserkani, A. (2021). Examining the components of policy-making models in the media sector: Transition from classical institutionalism to neo-institutionalism. Journal of Politics, 51(1), 81–97. https://doi.org/10.22059/jpq.2021.236366.1007087. [InPersian]
Wang, X., & Xu, J. (2022). Debate: The central government’s capacity building role in policy implementation in China. Public Money & Management, 42(2), 57-58. https://doi.org/10.1080/09540962.2022.2000098 | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 147 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 59 |
||