آمار

تعداد نشریات32
تعداد شماره‌ها500
تعداد مقالات4,458
تعداد مشاهده مقاله7,732,923
تعداد دریافت فایل اصل مقاله5,205,058
کریمی, ببراز, روشنی, احمد, پرک, فاطمه. (1403). تحلیل پراکنش کاربری‌های عمومی شهری از منظر عدالت فضایی مطالعه موردی: مناطق ده‌گانه کلان‌شهر شیراز. سامانه مدیریت نشریات علمی, 1(1), 49-64. doi: 10.22098/gsd.2024.2983
ببراز کریمی; احمد روشنی; فاطمه پرک. "تحلیل پراکنش کاربری‌های عمومی شهری از منظر عدالت فضایی مطالعه موردی: مناطق ده‌گانه کلان‌شهر شیراز". سامانه مدیریت نشریات علمی, 1, 1, 1403, 49-64. doi: 10.22098/gsd.2024.2983
کریمی, ببراز, روشنی, احمد, پرک, فاطمه. (1403). 'تحلیل پراکنش کاربری‌های عمومی شهری از منظر عدالت فضایی مطالعه موردی: مناطق ده‌گانه کلان‌شهر شیراز', سامانه مدیریت نشریات علمی, 1(1), pp. 49-64. doi: 10.22098/gsd.2024.2983
کریمی, ببراز, روشنی, احمد, پرک, فاطمه. تحلیل پراکنش کاربری‌های عمومی شهری از منظر عدالت فضایی مطالعه موردی: مناطق ده‌گانه کلان‌شهر شیراز. سامانه مدیریت نشریات علمی, 1403; 1(1): 49-64. doi: 10.22098/gsd.2024.2983

تحلیل پراکنش کاربری‌های عمومی شهری از منظر عدالت فضایی مطالعه موردی: مناطق ده‌گانه کلان‌شهر شیراز

جغرافیا و توسعه فضایی
مقاله 4، دوره 1، شماره 1، فروردین 1403، صفحه 49-64    اصل مقاله (1.64 M)
نوع مقاله: علمی - پژوهشی
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22098/gsd.2024.2983
نویسندگان
ببراز کریمی1؛ احمد روشنی* 2؛ فاطمه پرک3
1گروه جغرافیا، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران
2گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3گروه آموزش جغرافیا، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
چکیده
کاربری‌های عمومی شهری، به‌عنوان یکی از مبانی سنجش رفاه شهروندان و مطلوبیت و دسترسی به آن‌ها، از شاخص اساسی توسعه شهری است. عدالت فضایی به‌عنوان یک ضرورت در توزیع کاربری‌های عمومی شهرهای امروزی می‌باشد و بی‌عدالتی در نحوه توزیع آن، تأثیر جبران‌ناپذیری بر ساختار، ماهیت شهر و جدایی گزینی طبقاتی مناطق شهر گذاشته و مدیریت شهری را با چالش‌های جدی روبرو می‌کند. ازاین‌رو هدف از این پژوهش تحلیل نابرابری‌های پراکنش کاربری‌های عمومی شهر از منظر عدالت فضایی با استفاده از GIS نمونه موردی: کلان‌شهر شیراز می‌باشد. روش تحقیق، توصیفی- تحلیلی مبنی بر مطالعات کتابخانه‌ای و بررسی‌های میدانی است، در مقاله حاضر، با هدف تحلیل و مقایسه روش‌های ارزیابی توزیع عادلانه خدمات شهری به‌صورت تطبیقی و مقایسه‌ای، مورد ارزیابی واقع‌شده است. که با بررسی میزان نابرابری‌ها در توزیع خدمات و کاربری‌های عمومی می‌توان پی برد که کاربری‌های عمومی شهر همچون اداری، جهانگردی و پذیرایی از وضعیت بهتری نسبت به سایر کاربری‌های نه‌گانه شهری برخوردار می‌باشند و متأسفانه کاربری‌های ورزشی، آموزشی، تأسیسات و تجهیزات شهری در وضعیت بحرانی قرار دارند. نتایج نشان می‌دهد که منطقه یک از بالاترین سرانه از لحاظ امکانات عمومی و منطقه چهار و پنج شهر شیراز از پایین‌ترین خدمات شهری برخوردار می‌باشند. این مطلب بیانگر نوعی بی‌نظمی در پراکنش فضایی کاربری‌ها به‌ویژه در رابطه با جمعیت و کاربری زمین می‌باشد. بنابراین مدیران شهر شیراز نیازمند توجه ویژه‌ای به محله‌های محروم در شاخص‌های مرتبط هستند.  
کلیدواژه‌ها
کاربری‌های عمومی؛ شهر شیراز؛ عدالت فضایی
مراجع
  1. پریزدادی، طاهر؛ حسینی، فرشته؛ بهبودی مقدم، حسین. (1395)، تحلیل نابرابری‌های فضایی خدمات شهری از منظر عدالت فضایی (مطالعه موردی: شهر مریوان). مجله آمایش فضا، 6 (21)، 102-91.
  2. پورمحمدی، محمدرضا و قربانی، رسول. (1382). شیوه‌های حفاظت از باغ‌ها و اراضی کشاورزی و آثار آن بر تراکم شهری در ایران. مجله صفه، 38، 34-24.
  3. حبیبی، کیومرث؛ علیزاده، هوشمند؛ مسیحی، واراز مراد؛ ولدبیگی، سیوان و وفایی، ساسان. (1390). بررسی و تحلیل وضعیت عدالت اجتماعی در ساختار فضایی شهر سنندج. فصلنامه معماری و شهرسازی آرمان‌شهر، 4 (7)، 112-103.
  4. حیدری چیانه، رحیم؛ محمدی ترکمانی، حجت و واعظی، موسی. (1396). تحلیلی بر عدالت فضایی و کاربری‌های درمانی مبتنی بر GIS مطالعه موردی: کلان‌شهر تبریز. فصلنامه بیمارستان، 16 (3)، 23-19.
  5. حکمت نیا، حسن. (1389). برنامه‌ریزی کاربری اراضی شهر بهاباد با استفاده از الگوی تحلیل swot. فصلنامه مطالعات شهر ایرانی اسلامی، 1 (2)، 83- 94.
  6. لطفی، صدیقه؛ مهدیان بهنمیری، معصومه و مهدی، علی. (1391). تعیین اراضی مناسب توسعه شهری با بهره‌گیری از مدل‌های چند معیاره در شمال ایران. فصلنامه برنامه‌ریزی و آمایش فضا، 17 (2)، 54-23.
  7. رشیدی، سیامک. (1389). ارزیابی کاربری اراضی شهر ایذه. پایان‌نامه کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، استاد راهنما اصغر ضرابی، دانشکده جغرافیا دانشگاه اصفهان.
  8. زیاری، یوسفعلی و حسین مردی، مهدی. (1391). بررسی و تحلیل کاربری اراضی شهری وزن دهی معیارهای مکان‌یابی جایگاه‌های پمپ گاز CNG با استفاده از مدل AHP: مطالعه موردی: منطقه 4 گازی شهر تهران. فصلنامه جغرافیای انسانی، 2 (1)، 59-32.
  9. سالنامه آماری شهرداری شیراز، سال‌های 1394 و 1395
  10. شیعه، اسماعیل. (1372). مقدمه‌ای بر مبانی برنامه‌ریزی شهری. تهران: انتشارات دانشگاه علم و صنعت ایران.
  11. ضرابی، اصغر؛ رشیدی نیک، سیامک و قاسمی راد، حمدالله. (1389). تحلیل و ارزیابی کاربری اراضی در شهر ایذه. مجله پژوهش و برنامه‌ریزی شهری، 1 (3)، 19-40.
  12. عزت پناه، بختیار و کحگلو، افسانه. (1393). بررسی الگوهای توزیع و پراکنش فضایی پارک‌های درون‌شهری (مطالعه موردی: مناطق شهرداری ارومیه). فصلنامه برنامه‌ریزی منطقه‌ای، 4(14)، 121- 132.
  13. عزت‌پناه، بختیار؛ سبحانی، نوبخت؛ رشیدی، اصغر؛ حصاری، ابراهیم. (1394). بررسی نحوه توزیع عوامل کاربری اراضی شهری در طرح‌های توسعه شهری از منظر عدالت اجتماعی، مطالعه موردی شهر شاهین‌دژ. دو فصلنامه پژوهش‌های بوم‌شناسی شهری، 6(2)، 49-64.
  14. کرکه آبادی، زینب؛ تدینی، معصومه و الماسی مفید، حسین .(1393). بررسی و ارزیابی نحوه توزیع خدمات شهری از منظر عدالت فضایی نمونه موردی: شهر بومهن. فصلنامه مدیریت شهری، 13 (16)، 48-33.
  15. مشکینی، ابوالفضل؛ حاصل‌طلب، محسن و پورطاهری، مهدی. (1392). سنجش سازگاری کاربری اراضی براساس مدل GIS_AHP در محله عنصری مشهد. جغرافیا و توسعه ناحیه­ای، 11(1)، 280-259. doi: 10.22067/geography.v11i20.30793
  16. موحد، علی و صمدی، محمدحسین. (1390). ارزیابی کمی و کیفی کاربری اراضی شهر مریوان. پژوهش‌های جغرافیای انسانی، 43(4)، 45 - 66.
  17. Cerda, A. (2009). Accessibility: A Performance Measure for Land-Use and Transportation Planning in in the Montréal Metropolitan Region. McGill University School of Urban Planning.
  18. Ezzat Panah, B., & Kahglu, A. (2013). Investigating patterns of distribution and spatial distribution of inner-city parks case study: Urmia municipal areas. Regional Planning Quarterly, 4(14), 121-132. [in Persian].
  19. Ezzatpanah, B., ‌Sobhani, N., & Rashidi Ebrahimhesari, A. (2016). Investigating the Distribution of Urban Land Use in Urban Development Projects in Terms of Social Justice, Case Study: Shahindezh City. Journal of Urban Ecology Researches, 6(12), 49-64. [in Persian].
  20. Habibi, K., Alizadeh, H., Moradi Masihi, V., Valid Baigi, S., & Vafaee, S. (2012). Analyzing The Social Justice in Spatial Structure of Sanandaj City. Armanshahr Architecture & Urban Development, 4(7), 103-112. [in Persian].
  21. Hewko, J. N. (2001). Spatial Equity in the Urban Environment: Assessing Neighborhood Accessibility to Public Amenities. Masters theses, University of Alberta. Edmonton
  22. Heydari Chianeh, R., Mohamadi Torkamani, H., & Vaezi, M. (2017). Assessing the Spatial justice and therapeutic application based on GIS: A case report in Tabriz Metropolitan. Jhosp, 16 (3), 19-29. [in Persian].
  23. Hikmatnia, H. (2000). Land use planning of Bahabad city using swot analysis model. Iranian Islamic City Studies Quarterly, 1 (2), 83-94. [in Persian].
  24. Karke Abadi, Zainab; Tadini, Masoumeh and Almasi Mofid, Hossein (2014). Investigating and evaluating the distribution of urban services from the perspective of spatial justice, a case study: Bomehan city. Urban Management Quarterly, 13 (16), 33-48. [in Persian].
  25. Lotfi, S., Mahdian Behnmiri, M., & Mahdi, A. (2011). Determining suitable land for urban development using multi-criteria models in northern Iran. Space Planning and Design Quarterly, 17(2), 23-54. [in Persian].
  26. Meshkini, A., Haseltalab, M., & Portaheri, M. (2013). Evaluation of the consistency of land use based on GIS-AHP model in Onsori area of Mashhad. Journal of Geography and Regional Development, 11(1), 259-280. doi: 10.22067/geography.v11i20.30793[in Persian].
  27. Movahed, A., & Samadi, M. H. (2011). Quantity and Quality Assessment of Land Use Marivan City. Human Geography Research, 43(4), 45-66. [in Persian].
  28. Parizadi, T., Hosseini, F., & Bhboody Moghadam, H. (2016). Analysis of the Spatial Inequalities in Distribution Utilities in Term of Righteoysness (Case Study: City Marivan. Geographical Planning of Space, 6(21), 91-102. [in Persian].
  29. Pourmohammadi, M. R., & Ghorbani, R. (2002). Methods of protection of gardens and agricultural lands and its effects on urban density in Iran. Safa, 38, 24-34. [in Persian].
  30. Rashidi, S. (2001). Evaluation of land use in Izeh city. Master's thesis in geography and urban planning, supervisor Asghar Zarrabi, Faculty of Geography, University of Isfahan. [in Persian].
  31. Shia, I. (1992). An introduction to the basics of urban planning. Tehran: Publications of Iran University of Science and Technology. [in Persian].
  32. Statistical yearbook of Shiraz Municipality, 2014 and 2015[in Persian].
  33.   Talen, E., & Anselin, L. (1998). Assessing Spatial Equity: An Evaluation of Measures of Accessibility to Public Playgrounds. Environment & Planning A, 30, 595-313.
  34. Tsou, K-W., Hung, Y-T., & Chang, Y-L. (2005). An accessibility-based integrated measure of relative spatial equity in urban public Facilities. Department of Urban Planning, National Cheng Kung University, Tainan 70101, Taiwan
  35. Zarrabi, A., Rashidi Nik, S., & Ghasemi Rad, H. (2000). Analysis and evaluation of land use in Izeh city. Journal of Urban Planning and Research, 1 (3), 19-40. [in Persian].
  36. Ziari, Y. A., & Hossein Mardi, M. (2011). Investigation and analysis of urban land use, weighting criteria for locating CNG gas pump stations using the AHP model: case study: 4 gas district of Tehran. Human Geography Quarterly, 2(1), 32-59. [in Persian].
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 983
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 595


سامانه مدیریت نشریات علمی. قدرت گرفته از سیناوب